Analyse: Hans Bonte als interim-minister, trouw maar zonder stunts
Als interim-minister voor Wonen, Energie en Klimaat toonde Hans Bonte (Vooruit) zich een betrouwbare bestuurder, maar bleven grote beleidsdoorbraken uit. Zijn ministerschap illustreert een fenomeen dat herkenbaar is in elke coalitieregering: persoonlijke ijver alleen is onvoldoende om structurele hervormingen door te voeren als coalitiepartners blokkeren. De analyse van Bonte's interim-periode biedt inzichten over bestuurlijke efficiëntie en coalitiedynamiek die ook ver daarbuiten relevant zijn.
Wat probeerde Hans Bonte te bereiken als minister?
Bij het uitbreken van de oorlog in Iran en de daaropvolgende stijging van energieprijzen presenteerde Bonte ambitieuze voorstellen. Hij stelde voor om trager te rijden op de snelweg, de elektriciteitsfactuur snel te verlagen en goedkoper openbaar vervoer te organiseren. Geen van deze spectaculaire ideeën werd echter werkelijkheid. Ze stuitten op verzet van coalitiepartner N-VA.
Het meesterplan bleef beperkt tot een budgetneutrale operatie. Met bestaande middelen werd geschoven om op termijn de energievraag te doen dalen. Bonte botste op wat hij de