Tien Zeeuwse Giro-rijders: van De Roo tot Van Dijke
Aan de Ronde van Italië, die sinds 1909 wordt verreden, deden pas tien Zeeuwen mee. Daarmee legt de Giro het af tegen de Tour en de Vuelta. Maar de laatste vijftien jaar is deze grote ronde wel aan een inhaalrace begonnen. De internationalisering en professionalisering van de wielersport openen de deur naar bredere deelname. Bij de 109e editie, die nu bezig is, stonden zelfs voor het eerst twee Zeeuwen aan de start. Dit zijn alle Zeeuwse mannen die om het roze streden, met bijzondere valpartijen te maken kregen, corona als voornaamste tegenstander hadden of als invaller nog bijna een rit wonnen.
1. Jo de Roo (1960 en 1967)
Beide Giro's waar Jo de Roo aan meedoet, rijdt hij niet uit. De coureur uit Schore stapt in 1960 af tijdens de vierde etappe. In 1967 gaat hij niet meer van start bij de twaalfde etappe.
De dag voordat hij bij die tweede Giro uitvalt, legt De Roo nog wel op een bijzondere manier beslag op een ereplaats. In de straten van Salerno wordt er gesprint om de eindzege. Tijdens die spurt smakken diverse renners tegen het asfalt, onder wie de toen 29-jarige Bevelander. Hij kan wel weer snel opstappen en wordt toch nog tweede! Hij finisht op 9 seconden van de nummer één.
2. Kees Bal (1976)
Als ploeggenoot van Eddy Merckx, die achtste wordt in de eindstand, rijdt Kees Bal in 1976 zijn enige Ronde van Italië. De toenmalige inwoner van Kwadendamme wordt zelf 82e, op iets meer dan 3 uur van eindwinnaar Felice Gimondi. Opmerkelijk is dat Bal de enige Nederlander is die dat jaar de ronde uitrijdt. Er zijn er maar drie gestart en twee stappen er af.
3. Maarten Ducrot (1990)
Vlissinger Maarten Ducrot reed al vier keer de Tour de France. Met zijn nieuwe ploeg TVM gaat hij in 1990 voor het eerst naar de Giro. Ploegleider Cees Priem, natuurlijk ook een Zeeuw, staat onder druk vanwege de tegenvallende prestaties in dat voorjaar. In de Ronde van Italië gaat het beter. Kopman Phil Anderson wint een etappe en wordt eerste in het Intergiro-klassement. Ducrot is de nummer 98 in het eindklassement.
4. Johnny Hoogerland (2011 en 2014)
Tijdens zijn twee Giro's kan Johnny Hoogerland minder laten zien dan hij wil. Als renner van Vacansoleil-DCM wordt de Yersekenaar in 2011 74e. Drie jaar later is hij als coureur van de kleine ploeg Androni Giocattoli de nummer 105.
Van zijn eerste optreden blijft vooral de derde etappe hem bij. Hij ziet de gevallen Wouter Weylandt liggen tijdens een afdaling en later blijkt dat de Belg, die een jaar eerder de Giro-etappe naar Middelburg won, het niet overleefd heeft. In 2014 maakt de zestiende rit indruk. Het peloton trekt in de vrieskou door de Dolomieten.