Estafetteploeg bezorgt Bonevacia brons bij afscheid: 'Met hart, ziel en zaligheid'

Het werd de eerste Nederlandse EK-medaille ooit op de 4x400 meter voor mannen en de allerlaatste in de roemrijke carrière van Liemarvin Bonevacia. De 37-jarige atleet stopt en won zondagavond, zonder zelf te lopen, dankzij zijn teamgenoten een historische medaille.

Nederland bleef met een fotofinish België voor. Wow, stamelde Bonevacia na afloop van de finale. Ik ben heel trots op wat de boys hebben gedaan, vervolgde de atleet, die behoorlijk meeleefde langs de lijn.

Ik was echt heel emotioneel, want het is ook echt heel mooi. Ook voor Nederland, onze eerste EK-medaille outdoor. Dat is wat we misten en we hebben het eindelijk.

Een leider met aanstekelijk enthousiasme

De Curaçaoënaar is al jarenlang gezichtsbepalend in de 400 meter-ploeg en de Nederlandse atletiek. Een leider met aanstekelijk enthousiasme, ervaring en een motivator. Twee jaar geleden in Rome stond hij voor de tweede keer, na 2016 in Amsterdam, individueel op een EK-podium met brons op de 400 meter.

Hij pakte olympisch brons met de estafetteploeg in Tokio en WK-zilver met de gemengde ploeg. In Birmingham hielp hij zijn ploeg deze week in de series naar een finaleplaats, maar liep niet in de eindstrijd. Een keuze van de coaches.

Eugene Omalia, Keenan Blake, Jonas Phijffers en Terrence Agard moesten de klus klaren.

Voor wie liep het team?

Voor de finale kwam het viertal, met Bonevacia en twee andere ploeggenoten bij elkaar. Ik had bijna tranen in mijn ogen, vertelde Omalia. Lie is als mijn grote broer en mijn beste vriend, dus we hebben afgesproken om het voor hem te doen. Dat het dan lukt, is heel speciaal.

Agard is het roerend met zijn teamgenoot eens. Liemarvin en ik zijn heel goede vrienden en ik gun het hem van harte. Mooier dan dit kan het niet.

Phijffers liep als laatste en pushte perfect over de finishlijn, waarmee hij zijn Belgische concurrent tweehonderdste voorbleef en de bronzen medaille voor Nederland binnenharkte.

Het is gewoon een kwestie van: hoe graag wil je het? Die laatste meters waren met hart en ziel. Ik moest deze medaille binnenlopen voor ons team en voor 'Lie'.

Een droom die uitkwam

Hoe we deze hele week met elkaar hebben beleefd en hoe we dit hebben waargemaakt, geeft een heel mooi gevoel, glom Bonevacia van trots. Hij was er van begin af aan bij, toen de huidige successen van de Nederlandse estafetteploegen nog een droom waren.

Dit heb ik altijd gewild, zegt Bonevacia, een leider in de 400 meter-ploeg met ook Femke Broeders-Bol en Lieke Klaver die medailles oogste op alle toernooien. Wij hebben de 4x400 meter op de kaart gezet. Een van mijn dromen was altijd met de ploeg naar de Olympische Spelen. Dat kwam uit en ook nog met een medaille.

Bonevacia voelde voor dit seizoen het einde van zijn loopbaan naderen. Na de NK in Hengelo zei hij in alle emotie dat het voelde alsof hij zijn laatste race gelopen had. Ik was leeg, blikte hij terug in Birmingham. Maar ik ging zoeken en dacht: Nederland mist een medaille met de 4x400-mannen op een EK. Toen heb ik de coach gebeld en gezegd: ik ben er.

Nog een keer was hij mee en belangrijk. Met brons gaat hij tevreden naar huis. Eind van de maand loopt hij zijn afscheidswedstrijd, in het Zwitserse Bellinzona. Daarna is het klaar voor de atleet Bonevacia. Maar ik blijf in de sport.

Vrouwen pakken derde Europese titel op rij

Bij de vrouwen ging het er niet minder feestelijk aan toe met het derde Europese goud op rij op de 4x400 meter. Zo leuk, zo gezellig, lachtte Lieke Klaver na afloop van het waarmaken van de favorietenrol, maar het werd nog best spannend.

We wisten dat het een heel lastige battle zou worden met Groot-Brittannië, vulde Eveline Saalberg aan. Het ging echt veel beter dan verwacht en het is echt een feestje dat we zo'n goed toernooi op deze manier kunnen afmaken.

Myrte van der Schoot was het daarmee eens. We hebben alle vier een ontzettend goede week en dan is er maar één manier om het samen af te sluiten en dat is met goud.

Ook Femke Broeders-Bol prees het team: Het is superknap dat we het van kop af aan hebben kunnen doen. We weten dat we normaal gesproken goede chasers zijn, maar vanaf kop kunnen we het dus ook. Voor de derde keer Europees kampioen als piepklein landje. Ik ben heel trots.