De tien Zeeuwse Giro-rijders: van De Roo tot Van Dijke
De Ronde van Italië wordt sinds 1909 verreden, maar pas tien coureurs uit Zeeland hebben deelgenomen aan deze grote ronde. Daarmee blijft de Giro achter bij de Tour en de Vuelta. Toch is de laatste vijftien jaar een duidelijke inhaalrace ingezet. Tijdens de huidige 109e editie stonden voor het eerst zelfs twee Zeeuwen aan de start. Een overzicht van alle Zeeuwse deelnemers, van vroege valpartijen en de impact van externe crises tot het moderne, efficiënte ploegenwerk.
1. Jo de Roo (1960 en 1967)
Jo de Roo reed zijn twee Giro's niet uit. De coureur uit Schore stapte in 1960 af tijdens de vierde etappe. In 1967 ging hij niet meer van start in de twaalfde etappe. Een dag voor die uitvalbeurt liet De Roo echter een opmerkelijke prestatie zien. Tijdens de massasprint in Salerno smakten diverse renners tegen het asfalt, waaronder de toen 29-jarige Bevelander. Hij wist snel weer op te stappen en werd toch nog tweede, op negen seconden van de winnaar.
2. Kees Bal (1976)
Als ploeggenoot van Eddy Merckx reed Kees Bal in 1976 zijn enige Ronde van Italië. Merckx werd achtste in de eindstand, de inwoner van Kwadendamme werd 82e, op ruim drie uur van winnaar Felice Gimondi. Opvallend is dat Bal dat jaar de enige Nederlander was die de ronde uitreed. Van de drie gestarte Nederlanders stapten er twee af.
3. Maarten Ducrot (1990)
Vlissinger Maarten Ducrot reed al vier keer de Tour de France voordat hij in 1990 met TVM voor het eerst naar de Giro ging. Ploegleider Cees Priem, eveneens een Zeeuw, stond onder druk door tegenvallende voorjaarsresultaten. In Italië presteerde het team beter; kopman Phil Anderson won een etappe en greep de overwinning in het Intergiro-klassement. Ducrot zelf eindigde als 98e in het eindklassement.
4. Johnny Hoogerland (2011 en 2014)
Tijdens zijn twee Giro's kon Johnny Hoogerland minder laten zien dan hij gehoopt had. In 2011 werd de Yersekenaar 74e, drie jaar later eindigde hij als 105e. Zijn eerste deelname wordt vooral gekenmerkt door de derde etappe, waarin hij de gevallen Wouter Weylandt zag liggen. De Belg, die een jaar eerder een Giro-etappe naar Middelburg won, overleed aan de gevolgen van de val. In 2014 bekritiseerde Hoogerland de extreme omstandigheden tijdens de zestiende rit door de bevroren Dolomieten. Hij vond het onbegrijpelijk dat renners dergelijke risico's accepteren.
5. Nick van der Lijke (2015)
In zijn eerste en, naar later bleek, enige grote ronde fungeerde Nick van der Lijke voornamelijk als helper van sprinter Moreno Hofland bij LottoNL-Jumbo. De Middelburger kreeg wel ruimte voor eigen kansen. Hij zat tweemaal in de ontsnapping van de dag en werd tiende in de zeventiende etappe. In het eindklassement bezette hij de 86e plek.
6. Antwan Tolhoek (2019 en 2020)
Bij zijn debuut in 2019 had Antwan Tolhoek de taak om kopman Primoz Roglic bij te staan. Vijf dagen droeg de Sloveen de roze trui. Toen die leiding verloren ging, was het doel om Roglic hoog in het klassement te houden. Dankzij het werk van de Yersekenaar, vooral in de bergen, werd Roglic derde. Jumbo-Visma won bovendien het ploegenklassement. Tolhoek zelf werd 68e. In 2020 werd de Giro van het voorjaar naar het najaar verplaatst vanwege het coronavirus. Na negen etappes moest de hele Jumbo-Visma ploeg naar huis nadat meerdere renners positief testten.
7. Tim van Dijke (2024)
Het voorjaar van 2024 was zwaar voor Visma-Lease a Bike door tal van valpartijen. Tim van Dijke stond oorspronkelijk niet op de Giro-lijst, maar moest toch naar Italië. Binnen de ploeg vielen snel renners uit, waaronder sprinter Olav Kooij. Van Dijke kreeg in de tweede helft van de ronde de vrijheid voor eigen kansen. Hij werd één keer vierde en één keer vijfde. Hij eindigde als 105e in het eindklassement.
8. Milan Vader (2025)
Milan Vader werd 80e in het eindklassement. Het lukte hem niet om de Q36.5-kopman Tom Pidcock verder dan de 16e plek te brengen. Desondanks keek de Middelburger terug op een geslaagde Giro. Hij vond het jammer dat de drie weken al voorbij waren. Een bijzonder moment was de slotrit, waarbij het peloton langs de nieuwgekozen paus reed.
9. Timo de Jong (2026)
Het Giro-optreden van Timo de Jong verliep ongelukkig. Tijdens de derde etappe in Bulgarije kwam hij ten val, waarbij hij zijn eerder gebroken linkerpols opnieuw blesseerde. Medisch onderzoek in Italië gaf groen licht om door te gaan, maar tijdens de vijfde etappe bleek de pijn te groot. De 27-jarige Goesenaar besloot met pijn in het hart af te stappen.
10. Mick van Dijke (2026)
Voor Mick van Dijke draait de huidige Giro om het ondersteunen van twee kopmannen bij Red Bull-BORA-hansgrohe. Na elf etappes verloopt die taak voortreffelijk. Jai Hindley staat zesde in het algemeen klassement, Giulio Pellizzari negende. Een podiumplek is nog volop in zicht. Bovendien gaat Red Bull-BORA-hansgrohe aan de leiding in het ploegenklassement, wat de efficiënte teamstrategie onderstreept.