Antwerpse interieurarchitect Dries Otten en illustrator Emma Thyssen hebben zeven jaar geleden hun gelijkvloerse appartement betrokken in een voormalige antiekwinkel aan de Mechelsesteenweg, zo vertellen ze in een interview met De Standaard van 16 oktober 2026. Het stel verbouwde de winkelruimte uit 1907 grotendeels met eigen handen, zonder algemeen aannemer, en creëerde er een combinatie van woonhuis en werkplek.
Het pand, ooit eigendom van een familie die er tot 1990 een witgoedwinkel uitbaatte, was volledig gevuld met antiek en miste keuken, badkamer en slaapkamer. Precies dat tekort maakte het project betaalbaar binnen hun budget, aldus Otten. Vandaag is het appartement zo goed als klaar, met alleen de slaapkamer nog op de planning voor dit jaar.
Hoe een voormalige antiekwinkel een thuis werd
Emma Thyssen was bij het eerste bezoek meteen overtuigd. Otten twijfelde aanvankelijk, omdat het pand geen ruimte bood voor het meubelatelier dat hij voor ogen had. De beslissing viel door de oppervlakte die ze voor hun geld kregen en door de buitenruimte achter het huis, een koer die in de zomer functioneert als een extra kamer en deel uitmaakt van de circulatie tussen woonkamer en badkamer.
De verbouwing pakten ze zelf aan. Ze schuurden vloeren, schilderden muren, plaatsten gyproc en hielpen de vakmensen bij. Beiden gingen deeltijds werken tijdens de werken, terwijl ze nog in hun vorige loft woonden. Otten noemt dat een logische keuze.
Ik heb altijd graag met mijn handen gewerkt. En het maakte het een stuk betaalbaarder, zegt Otten bij De Standaard.
De keuken als oude winkeltoog
Als ontwerper van keukens kreeg Otten in zijn eigen huis een centrale uitdaging. De keuken staat in de voormalige winkelruimte, zes meter hoog, en wilde hij bewust anoniem houden, opgevat als een oude winkeltoog. Elke functie kreeg een eigen vormentaal: een theatraal schacht in parelmoer rond de koelkast, een natte zone in groen en de rode toog die de meeste aandacht trekt.
Emma Thyssen vond het aanvankelijk moed vergen om een stuk van de grote ruimte af te snijden. De positionering van het keukeneiland ver naar achteren zorgt echter voor een natuurlijke barrière tussen de privévertrekken achterin en de open werkzone vooraan.
Veel kleur, geen gekleurde muren
Bezoekers reageren vaak verrast op de kleurrijkdom van het interieur, maar volgens het paar is er geen enkele muur gekleurd. De kleur zit in losse elementen, niet in de structuur. Otten past die aanpak ook bij klanten toe.
De kleur van de muren is voor mij niet het punt. Een interieur gaat eerder over hoe een ruimte werkt en hoe je dingen organiseert, zegt Otten.
Voor Thyssen, die al twintig jaar als illustrator werkt en liever tekent dan de afwas doet, was thuis kunnen werken een droom. Haar bureau staat op de mezzanine boven de voormalige winkelruimte. Haar prenten hangen in huis, onder meer in de vitrine aan de straatkant. Kinderen roepen daar soms de titels van haar boeken, vertelt ze. Haar werk sluit aan bij een bredere traditie van hedendaagse jeugdliteratuur die oude verhalen nieuw leven inblaast, zoals het jeugdboek