De Westlandse duivenliefhebber Harold van der Kruijk uit Monster heeft dit jaar de beroemde postduivenvlucht vanuit Pau in Frankrijk gewonnen, ruim 1.000 kilometer van zijn woonplaats, terwijl hij met een longinhoud van slechts 26 procent leeft. Dat meldt NOS naar aanleiding van een interview dat Omroep West met hem had. Zijn winnende duif Amy, vernoemd naar een van zijn vier kleinkinderen, landde als eerste van alle Nederlandse deelnemende duiven op de klep.
Het verhaal raakt aan iets universeels: hoe een hobby het verschil kan betekenen tussen volhouden en opgeven. Harold, die 's nachts aan het zuurstof ligt en zijn werk in de kas alleen met een zuurstoftank kan doen, zegt zelf dat hij zonder zijn duiven allang zou zijn gestopt.
Wie is Harold van der Kruijk?
Van der Kruijk is een 69-jarige tuinder uit Monster die al zijn hele leven duiven houdt. 'Het is mijn grote passie, die ik van huis uit heb meegekregen. Bij mijn vader op schoot, in het duivenhok genieten van die prachtbeesten. Je kunt je ei erin kwijt. Heerlijk man', aldus de Westlander tegen Omroep West.
De duivensport is in Nederland groter dan menigeen denkt. Bij de Nederlandse Postduiven Organisatie (NPO) staan circa 13.000 leden geregistreerd. De vlucht vanuit Pau, in de Franse Pyreneeën, geldt binnen die wereld als een van de meest begeerde overwinningen die er te behalen zijn.
'Een vlucht die iedereen wil winnen, maar ik gewonnen heb', schatert Harold in het interview. Het moment van de overwinning beleefde hij op een plek waar niemand een kampioen verwacht: 's nachts om 4.54 uur, op de wc, kreeg hij een appje binnen dat Amy na de lange reis op zijn klep was geland.
Waarom verkoopt hij zijn winnende duif niet?
Na de overwinning kreeg Van der Kruijk meerdere aanbiedingen van mensen die de winnende duif voor een flink bedrag wilden kopen. Hij wees ze allemaal af.
'Maar hij zit hier nog steeds, in het duivenhok in de tuin. Ik laat Amy nog iedere dag naar buiten, dat zou geen mens doen. Meestal gaan ze in een kooi en wordt 'ie niet meer losgelaten. Maar bij mij vliegt Amy nog iedere avond lekker haar blokjes om', zegt Harold.
Amy krijgt een ereplaats in de achtertuin: een klein optrekje van vier vierkante meter, pal naast de woning. 'Kijk, hier zit ze. Samen met haar vriendje. En ik hoop op eitjes. Hoe meer eitjes van Amy, hoe beter.' Opnieuw buldert hij van het lachen. Zijn vrouw Bea bakte voor het interview bovendien een appeltaart, waarvan een stuk van zeker 500 gram op het bord van de verslaggever belandde. Gastvrijheid hoort bij het leven van deze tuinder.
Hoe ernstig zijn zijn longproblemen?
Achter het geluid van fladderende duiven op het dak van zijn rijtjeswoning gaat een ernstig gezondheidsprobleem schuil. Harold heeft een longinhoud van nog maar 26 procent. Longartsen staan er volgens NOS versteld van dat hij ondanks die conditie nog zo vitaal is.
'Tegenwoordig lig ik 's nachts aan het zuurstof. En werken in de kas, als het hortensiaseizoen weer begint, doe ik ook met een zuurstoftank. Het is allemaal best wel een beperking', vertelt hij.
Zelfs het schoonmaken van de duivenhokken kan niet meer zonder een voorgelaatsmasker dat verse lucht naar binnen pompt. Zonder dat masker kan hij geen duif meer houden, zegt hij. 'Dan is het leven klaar.'
Longtransplantatie in het vooruitzicht?
Jarenlang liep Van der Kruijk in het HagaZiekenhuis in Den Haag voor zijn longen. Zijn longarts aldaar, die hij 'Hassan' noemt, 'een wereldvent', heeft volgens hem zijn leven gered. De Westlander schiet vol als hij erover spreekt.
Diezelfde arts heeft hem inmiddels doorverwezen naar het Erasmus MC in Rotterdam, waar Harold mogelijk in aanmerking komt voor een longtransplantatie. 'Maar of je op de lijst komt? Het is allemaal zo moeilijk', laat hij weten. Binnenkort volgt opnieuw een complete medische controle, waarbij hij volgens eigen zeggen van zijn teen tot zijn kruin wordt binnenstebuiten gekeerd.
De longarts is zich bewust van de rol die de duiven spelen in Harolds levenswil. 'Maar wie ben ik om te zeggen dat jij die vogels weg moet doen?', legde de arts hem eerder voor.
Wat betekenen de duiven voor zijn levenswil?
Dat de sport hem overeind houdt, is geen sentimentaliteit van de betrokkenen zelf. Harold zegt het met trillende stem: 'Het doet mij wat. Ik ben een grote vent met een klein hartje, maar als het tegenzit dan is het voorbij. Maar doordat ik die duiven heb, wil ik werken en toon ik inzet. En de duivenvereniging helpt mij. Daardoor kan ik nog draaien.'
Het verhaal illustereert hoe een netwerk van hobby, verenigingsleven en persoonlijke inzet iemand in moeilijke omstandigheden functioneel en zichtbaar kan houden. In een tijd waarin artsen steeds vaker oog hebben voor de leefwereld van hun patiënten, is de houding van Harolds longarts een voorbeeld van een zorgsysteem dat niet alleen naar de meetwaarden kijkt, maar naar de mens achter de cijfers. Dat is een aanpak die bredere navolging verdient.
Wat er daarna komt, is voor Harold van der Kruijk nog open. De medische keuring in het Erasmus MC zal uitwijzen of een longtransplantatie tot de mogelijkheden behoort. Amy vliegt ondertussen elke avond gewoon haar rondjes boven Monster.
Veelgestelde vragen
Welke vlucht heeft Harold van der Kruijk gewonnen?
Hij won dit jaar de vlucht vanuit Pau in Frankrijk, ruim 1.000 kilometer van zijn woonplaats Monster. Zijn duif Amy was van alle terugkerende Nederlandse duiven de eerste op de klep.
Hoe groot is de duivensport in Nederland?
Bij de Nederlandse Postduiven Organisatie (NPO) zijn ongeveer 13.000 leden geregistreerd.
Waarom is Harolds gezondheidstoestand opmerkelijk?
Hij heeft nog maar een longinhoud van 26 procent en ligt 's nachts aan het zuurstof. Longartsen zijn verbaasd dat hij ondanks die conditie nog zo vitaal is. Hij wacht mogelijk op een longtransplantatie in het Erasmus MC in Rotterdam.